W jaki sposób związek różni się od przyimka?

Językoznawstwo lub filologia to wspaniała nauka, która pozwala zrozumieć, jak działa język i jak normy językowe przekształcają się w rzeczywistości mowy. Badanie różnych sekcji nauki o języku umożliwia penetrację struktury języka na poziomie gramatyki, składni i morfologii.

Oprócz wielu terminów obecnych w naukowym wykorzystaniu filologów, książki o języku i jego składnikach dostarczają informacji i narzędzi do analizy każdego słowa, aby uzasadnić jego użycie w mowie. O roli słów w mowie mówi nauka o morfologii. Jest ściśle związany ze składnią, ponieważ słowa funkcjonują w mowie nie oddzielnie, ale w ścisłym związku z innymi słowami. W tej relacji widzi się system językowy, którego główną cechą jest ustrukturowanie.

Unia i przyimek - oficjalne części mowy

W morfologii słowa są uważane za część mowy (CR), wśród których są niezależne i usługi. W niektórych przypadkach ten pierwszy może istnieć niezależnie od tego drugiego, ale pełne powiązanie między słowami przejawia się tylko wtedy, gdy „sąsiedztwo” dwóch typów CR. Przy obsłudze CR przyimek, związek i cząstka są przypisywane. W praktyce osób uczących się języków występują trudności z rozróżnieniem związku zawodowego i przyimka, dlatego warto zwrócić uwagę na ich wspólne cechy i cechy charakterystyczne.

Związek i usprawiedliwienie noszą znaki oficjalnej CR:

  • Są pozbawione znaczenia leksykalnego.
  • Nie wykonuj funkcji składniowej (przyimki mogą być członkami zdania tylko „w firmie” z niezależnym CR).
  • Odgrywają rolę „połączonych”, przez ich obecność wpływającą na użycie jednej lub innej formy słowa, umieszczanie znaków interpunkcyjnych.
  • Nie zmieniaj ich kształtu.

Jednorodną cechą sojuszy i przyimków są niektóre funkcje pisowni. Te CR mogą być proste i pochodne . Studiując przyimki, zwłaszcza w języku rosyjskim jako języku obcym, pojawiają się trudności w przypadku oddzielnego pisania („z wody”, „pod stołem”) i łącznika („spod kciuka”). Przyimki pochodne pojawiają się w języku, konwertując słowa ich CR na inne. W tym przypadku „pułapki” polegają na zdolności do odróżnienia rzeczownika od przyimka z przyimka pochodnego („podczas rzeki”, „w ciągu roku”). Konieczne jest przeszkolenie znajomości ortografii i poprawne użycie słów w mowie wraz z przykładami zdań „z trikiem”: w ten sposób można zobaczyć wzór, nauczyć się poprawnie pisać przyimki, unikać zamieszania semantycznego.

Związek ma wspólny z przyimkiem obecność złożoności, ale w przypadku związku ma charakter typowego błędu interpunkcyjnego. Jest to badanie i konsolidacja wzorców interpunkcji w zdaniach z jednorodnymi członkami. Skomplikowane zdania można uczynić asyndeznym, które również należy uważnie badać, ponieważ w tym aspekcie są ich subtelności interpunkcyjne. Zatem związek może zostać „usunięty” z jednostki syntaktycznej, ale przyimek nie może być.

Unia i wymówka: jakie są różnice?

Związek i przyimek pełnią funkcje pomocnicze, to znaczy służą do wskazania natury połączenia między niezależnymi CR lub między częściami zdania. Przejawiają się one na poziomie funkcji, zgodności i uczestnictwa w tworzeniu bardziej złożonych jednostek językowych (zwrotów, zdań, zwrotów frazeologicznych).

Funkcja przyimka polega na zademonstrowaniu zależności niezależnego CR od innych słów . W związku z tym używa się go tylko z rzeczownikiem, zaimkiem lub cyfrą, w połączeniu z którymi może tworzyć różnych członków zdania, na przykład dodatków lub okoliczności. Sama wymówka nie ma znaczenia. Jego gramatyczne znaczenie pojawia się tylko na tle znaczenia głównego słowa w frazie lub zdaniu, a takie słowo może być tylko niezależnym CR. Poprzez uczestnictwo w konstruowaniu jednostek syntaktycznych słowa różnych typów CR uzyskują cechy niektórych członków zdania.

Rola związku przejawia się w tworzeniu „mostu” między małymi lub dużymi formacjami składniowymi . Są to jednorodne elementy zdania, a także proste zdania w składzie złożonym lub złożonym. Jeśli więc pretekst może być uważany za „sprzymierzeńca” niezależnego CR, to związek jest elementem „towarzyszącym”, który pomaga przynieść jasność wyliczeniu, ukazać naturę relacji między zdaniami głównymi i podrzędnymi. Tak zwane zdania „wielopiętrowe” (złożone z kilkoma podwładnymi) są bardziej używane w piśmie, w dyskursie naukowym, w analityce. Mogą skomplikować postrzeganie tekstu. Dla wypowiedzi ustnych charakterystyczne są proste zdania, w których sojusze między jednorodnymi członkami pozwalają na bardziej precyzyjne wymawianie mowy poprzez dodanie „pauz do refleksji”.

Jednym z przejawów kompetentnej mowy jest właściwe wykorzystanie niezależnych i nastawionych na usługi osób w procesie formułowania swoich myśli i opracowywania propozycji. Gramatyka, podobnie jak matematyka, to gimnastyka dla umysłu. Tylko stała praktyka pozwala zachować wiedzę na temat atutu i poprawić opanowanie słowa, doprowadzając je do poziomu sztuki. Ucząc się języka nie należy lekceważyć analizy zdań, morfologicznej analizy słów.

Zrozumienie znaczenia i roli każdego pojedynczego słowa w frazach i zdaniach umożliwia zrealizowanie ich wpływu na siebie nawzajem i współzależności w różnych jednostkach składniowych - od poziomu kombinacji słów do poziomu tekstu. Analiza i synteza - warunki niezbędne do zrozumienia istoty języka, tworzenia odpowiednich umiejętności językowych i umiejętności mowy.

Zalecane

Co jest lepsze niż Gliatilin lub Cerebrolysin i czym się różnią?
2019
Jaka jest różnica między amoniakiem a amoniakiem?
2019
Co jest lepsze Avamys lub Nasoneks: cechy i różnice
2019